Memymom

Memymom staat voor « me and my mom ». Twee fotografen die een duo vormen is op zich al vrij uitzonderlijk te noemen, maar wat memymom nog intrigerender maakt is het feit dat het om moeder (Marilène Coolens) en dochter (Lisa De Boeck) gaat. Ze werken al samen sinds Lisa vijf jaar oud was. Samen creëren ze een aparte esthetiek en vaak mysterieuze beelden. Vaak schuilt er ook rebellie in de manier waarop Marilène Coolens en Lisa De Boeck zichzelf blootgeven.

Memymom is dan ontstaan uit visuele herinneringen aan verbeelde, gespeelde levens. Een intiem familiearchief van analoge foto’s, gemaakt tussen 1990 en 2003, groeide in 2013 uit tot “The Umbilical Vein”,een artistiek project. Het zijn kwetsbare beelden, die je onvermijdelijk ook confronteren met je eigen blik. Wat bijdraagt aan de schoonheid van wat memymom doet, zijn de ensceneringen. Op het beeld zie je als het ware een theater- of operascène openklappen. Het beeld heeft zoveel symbolische én intieme zeggingskracht dat het je soms naar de keel grijpt. De mens is meer dan één emotie, meer dan één geschiedenis. Dat Lisa De Boeck vaak hetzelfde beeld in verschillende hoedanigheden toont, heeft veel met de voorliefde voor het narratieve aspect te maken. Liever dan een reeks te maken, is er de wens om één beeld op te laden met een heel verhaal.

Vanaf 2010 gaat ook Lisa meer achter de camera staan en creëert memymom haar eigen digitale stijl. Heel vaak wordt er samengewerkt met vrienden (performers, acteurs) en dit resulteert in diverse grensverleggende fotoreeksen die samen “The Digital Decade” (2010-2015) vormen.

Na een periode van zelfreflectie zet memymom vanaf 2016 weer volop in op het co-creëren van sterke beelden, die zich op vele manieren laten lezen. Met “Somewhere Under The Rainbow” (2016-2018) nodigt memymom ons uit om ook onze interpretatie te geven aan de beelden en zo onze persoonlijk blik voortdurend te verruimen.